Ulica Filmowa

Film dokumentalny

Dziś będę prowadzić kamerę.
Wczesna jesień otwiera swe wrota.
Być może zrobię karierę
rozpiera mnie twórcza ochota.
Więc idę ulicą filmową
i ze mną idą wspomnienia
lecz obraz jest roztrzęsiony
bo ręka mi drży ze wzruszenia.
Tak stromym zboczem podążam
myśl biegnie dzieciństwa śladami
wciąż wyrwy w chodniku okrążam
dym wciągam niechętnie nozdrzami
dziś nawet go tolerując
ten oddech pieców co grzeją.
Ktoś stuka garnkami, gotując.
Gdzieś dzieci radośnie się śmieją.
Aktorzy ulicy filmowej
swe role grają znakomicie.
Ich gaże takie znikome
scenariusz pisany przez życie
które jak stary film
trzeszczący i podrapany
w obawie przed zerwaniem
sklejane jest ich rękami.
Snujące się sylwetki bez siły napędowej
wspinają się do szczytu tej góry syzyfowej.
I jakby rozmyte wspomnienie
przedwczorajszego snu
w zwolnionym tempie, tak klatka po klatce
przesuwa się dzień po dniu.
W aktorach tkwi jednak upór
duch prosty ale szczery
już czas by też dla nich zabłysły
sceniczne jupitery.
Każdy w swej roli rośnie
i o całokształt się stara
w nadziei, że za wysiłki
los wręczy im Oskara.
Może mianowałby ich do nagrody
jakiś komitet decydujący
lecz scenografię strasznie zaniedbał
reżyser-Czas
tym filmem rządzący.

WYSTĄPILI:

  • W roli głównej:
    Mieszkańcy ulicy Augustyna Steffena
  • Scenariusz: Życie
  • Kamera: Lucja Pauksztelo
  • Scenografia: Reżyser
  • Reżyseria: Czas

Rok produkcji: 2010 KOMENTARZ

PRASA
https://poezja-lucja-pauksztelo.de/organy/
https://poezja-lucja-pauksztelo.de/widzenie/